Wat? - Ik weet het niet.
Het is te klein, te licht. - Hij zal worden vermorzeld.
Ik heb een nieuw soort staal bedacht. Het is dunner, maar net zo sterk.
Wat is dit? - M'n handelsmerk.
Voor het geval een andere ridder onder de indruk is.
Beweeg je, voel hoe het zit.
Eens word ik toch geraakt. - En dan is hij dood.
Durf je het dan tenminste te testen?
Gaat het?
Ik voelde niks.
Werkt het?
Dat is een wonder.
Toernooiveld Lagny-sur-Marne
Wie is die ridder? - Piers Courtenay.
Hij verhoogt steeds de belastingen om de toernooien te betalen.
Z'n mensen verhongeren terwijl hij banketten bezoekt.
Het is waarschijnlijk waar.
Ulrich. Ulrich.
Ulrich von Lichtenstein.
Graaf Adhemar, zoon van Philippe de Vitry...
zoon van Gilles...
leider van de compagnieën, beschermer van z'n mannelijkheid...
en lichtend voorbeeld van ridderlijkheid en champagne.
Goed gedaan. Bravo.
Bestudeer al z'n bewegingen. We moeten z'n zwakke plek vinden.
Mijn heer, tweede zoon van Sir Wallace Percival.
Het is mij een grote eer...
om u voor te stellen:
Het is Edward, mylord. Ze zijn er zeker van.
De illustere Sir Thomas Colville.
Adhemar trekt zich terug.
Dat kan maar één ding betekenen. - Een prins.
Ik probeer er achter te komen.
Sta klaar om de vlag te laten zakken. - Nog niet. Wacht, luister.
Klaroenen... - Ik moet m'n meester spreken.
Dan mag je wel opschieten.
Wacht, wacht.
Colville is Edward, de Zwarte Prins, de kroonprins van Engeland.
Hij is vermomd om mee te kunnen doen.
Hij verslaat elke vijand en onderwerpt elke stad.
Dat weten wij ook wel.
Je moet je terugtrekken. Ga het zeggen, Geoff.
Geef me de lans.
Lans.
O, godallemachtig.
De strijd is onbeslist.
Je speelt met 't leven van een prins. - Hij speelt met z'n eigen leven.
Goed gestreden, Sir Ulrich, net als in Rouen.
U ook, prins Edward.
U wist wie ik was? - Ja.
En je streed toch? - Ik trek me niet gauw terug.
Ik ook niet.
Maar het komt wel voor. - Ja, dat is waar.
Succes in het toernooi. - U ook.
Winnaar van het steekspel en toernooikampioen...
Ulrich von Lichtenstein.
Smelt het, verkoop het, je ziet maar.
Je bent kampioen. - Niet voor ik Adhemar heb verslagen.
Sir Ulrich...
Wat trekt u vanavond aan? - Niets.
Mooi, ik zal iets bijpassends dragen.
Word je al die kleren niet zat? - Ze wil ze juist uittrekken.
Een bloem dankt haar schoonheid aan haar kleur.
Een bloem deugt nergens voor. - O, nee?
Je kunt een bloem niet eten, een bloem houdt je niet warm...
En een roos heeft nooit een man uit het zadel gestoten, hè.
Je bent maar een dom wicht.
Liever een dom wicht met een bloem dan een domme jongen met een stok.
Dag.
Dat heet een lans. Hallo...
Ik heb nieuws. Adhemar is terug naar de vrije compagnieën.
Op bevel van de prins. Waarschijnlijk het hele seizoen.
Eerst Jocelyn en nu Adhemar.
Goed gedaan. - Ja, goed gedaan.
Zuidelijk front de slag bij Poitiers
De toernooiuitslagen, mylord.
Ulrich, Ulrich...
Ulrich.
Geoff, ik moet een brief schrijven.
'Lieve Jocelyn.' Nee. 'Mijn liefste Jocelyn.'
Beter.
'Ik mis je'. Is dat niet goed?
Dat moet jij weten. Het is jouw begrafenis... brief.
Zeg iets over haar borsten. - Ja, dat je ze mist.
Haar borsten?
Zou kunnen, maar misschien moet je iets hoger mikken.
Ik mis haar hals? - Hoger, de hemel.
De maan? Zo groot zijn haar borsten niet.
De maan?
'Het is een vreemde gedachte...
dat ik je al een maand niet heb gezien.
Ik heb de nieuwe maan gezien, maar niet jou.
Ik zag de zon op- en ondergaan, maar niet jouw mooie gezicht.'
Dat is heel goed, William.
Ik heb een meisje gekend...
Ze brak m'n hart en ik zei:
'De stukjes zijn zo klein dat ze door het oog van een naald kunnen.'
Hij schrijft alsof ik ben gestorven.
Hij sterft ook.
Ze kookte voor de hertog van York.
Ik mis haar zoals de zon de bloem mist.
'Ik mis je zoals de zon de bloem mist.
Zoals de zon de bloem mist in de donkere winter.
Zonder schoonheid om z'n licht op te richten...
wordt het hart hard als de bevroren wereld waar ik zonder jou ben.'
'Ik ga nu strijden in Parijs.
Het zal er leeg en koud zijn als jij er niet bent.'
Heel goed.
En nu een goed slot.
Met 'hoop'. De liefde moet eindigen met hoop.
Mijn man, God hebbe z'n ziel, zei iets wat ik nooit vergeet.
'De hoop houdt me gaande... '
'Zij helpt mij door de dag en vooral de nacht.
De hoop dat als je weg bent het niet de laatste keer was dat ik je zag.'
Sluit af met:
'Met alle liefde die ik bezit, William.'
Je bedoelt 'Ulrich'?
'Met alle liefde die ik bezit...
verblijf ik, de ridder van je hart.'
M'n meester hoopte dat u hem misschien een antwoord zou sturen.
Parijs
Kukeleku, één keer. Ik zal Hem niet verloochenen. Twee keer.
Maar de derde keer: Ik verloochen Hem.
Geen Adhemar.
Wat.
Zag je haar? Heeft ze de brief gelezen?
Ja en ja. - En?
Ze komt naar Parijs.
Heeft ze je iets meegegeven? Een brief? Een geschenk?
Een geschenk? Ja, hè.
Ja, ik bedoel...
Wat is het? Geef op.
Ja.
Ze vroeg hem... Dat betekent ja.
Cinquante. Dat is een mooi rond getal.
Excusez-moi.
Ze wedden dat een Fransman en niet Sir Ulrich gaat winnen.
Maar de inzet is vijftig florijnen. - Dat is alles wat we hebben.
Ulrich tegen elke Fransman? - Hij heeft al vier keer gewonnen.
En Adhemar is er niet. - Maar John Beaumont wel.
Graaf Theobald, graaf Philip, allemaal kampioenen.
Geen Engelsman wint dit Franse toernooi.
Engelse benen staan wankel op Franse bodem.
Hou jij je mond, ja.
Doe maar. Als we winnen, kan ik m'n eigen taveerne kopen.
En ik kan fulltime gaan schrijven. - Een smederij.
Franse wijn is te zwaar voor Engelse buiken.
Ik begin jullie goed zat te worden. Kijk maar uit, Quasimodo.
Ik wil alleen naar huis en ik heb meer dan genoeg voor de reis.
En bovendien is de paus zelf een Fransman.
Kan wel wezen, maar Jezus is Engels. We gaan akkoord.
Als de prinses er is, wint hij.
Hij is blond en kwaad en rijgt je aan z'n staak.
Lichtenstein. Lichtenstein.
Blond, charmant. Hij k omt uit Gelderland.
Gelderland, Gelderland, Gelderland...
Denk je dat hij komt? - Zo zeker als de zon zal opkomen.
Bezoek je graag kathedralen?
Ik kom om te biechten.
En de ramen. Een feest van kleur in een trieste, grauwe wereld.
Vind je ook niet? - Ze zijn prachtig.
Dat vond ik ook van je brief.
Praat met me. Zeg die woorden.
Ik zal dit toernooi winnen voor jou.
Ik zal winnen voor jou. Ik zal alle ridders verslaan voor jou.
Je schoonheid zal weerspiegeld zijn in de flanken van m'n paard.
Echt waar? - Ja.
Echt? Z'n flanken? - Ja.
Ik wil poëzie horen, Ulrich. - Zover ben ik nog niet.
Ik wel. Moet een vrouw zich altijd naar de man richten?
Een man heeft meer te doen.
Z'n tijd wordt meer in beslag genomen.
Is dat zo? - Ja. Misschien...
Niet? - Ik eis poëzie.
Ik wil het en wel onmiddellijk.
Je borsten...
bevinden zich onder je hals...
Jocelyn, hoe kan ik m'n liefde voor jou bewijzen? Hoe?
Meen je dat eerlijk? - Ja.
Om je liefde te bewijzen, moet je op je slechtst zijn.
M'n slechtst? Wat bedoel je?
In plaats van te winnen om mij te eren met jouw reputatie...
moet je tegen je aard ingaan en verliezen.
Dat bewijst alleen dat ik een loser ben.
Fout. Het bewijst je liefde voor mij in weerwil van je eigenliefde.
Het bewijst dat je mij gehoorzaamt en niet aan jezelf.
Stil, vrouwmens. - Neem hem niet in bescherming.
Wegwezen. Verdwijn.
Wat is je antwoord?
Ik zal niet verliezen.
Dan hou je niet van me.
Beschermer van de Italiaanse maagd.
De Fransen zijn weg van z'n lansen.
De gesel van de kwezels.
Hij verkocht ze een lel in La Rochelle.
De handhaver van Gods wet.
De enige echte...
Sir Ulrich...
von Lichtenstein.
Wat ben ik goed.
De flanken van z'n paard.
Misschien betekent dat liefde in z'n vaderland.
Wat doe je? - Verliezen.
Ik begrijp het niet. - Ik ook niet.
Hij houdt van me.
Ben je blind? Zag je de vlag?
Ja, ik zag hem. - Ik snap het al.
Je wilt op achterstand komen om nog indrukwekkender te winnen.
Jocelyn vroeg me te verliezen om m'n liefde te bewijzen.
Was je maar blind.
Elke vrouw wil een bewijs, meer niet. - Waarvan?
Dat ze zich niet heeft laten paaien. - Ik heb haar niet aangeraakt.
Waarom doen we dit dan?
Omdat...
Omdat ik van haar hou.
Ik raak alles kwijt. - Daarom heet het gokken.
Voel de pijn.
Het is wel heel romantisch.
Ben je een vrouw of een smid? - Soms ben ik allebei.
O, dat schuurt.
Haal hem eraf.
Niemand staat op voorsprong.
Als je alles wint en de anderen op het juiste moment verliezen...
kun je nog in de finale komen.
Het harnas is in elk geval goed. - Heb je je liefde nu bewezen?
Herinner je je de kerk toen je klein was? De angst, de passie?
Zij geeft me hetzelfde gevoel.
Daarom bid ik m'n rozenkrans alleen voor Jocelyn.
William, dat is blasfemie.
Dan maar naar de hel. - Trek je terug.
Laat je niet meer zo aftuigen.
M'n vrouwe zegt dat als u van haar houdt...
Ik weet het, ik moet verliezen. Kijkt ze niet?
Als u van haar houdt, mag u geen gevecht meer verliezen...
en zult u dit toernooi moeten winnen.
Daar staat ze, jouw Venus. - Ik haat haar.
Ik begrijp niks van vrouwen. - Ik ook niet. Maar zij begrijpen ons.
Jou misschien niet.
Ja. Vrouwen...
48, 49 en 50.
Dank u, heren. Het was fijn om zaken met u te doen.
Kom eens naar Londen. Voor de wereldkampioenschappen.
Kijk niet zo triest. Neem maar een borrel van me.
Hij is geestig en k oen en verdient veel poen. Lichtenstein.
Guinevere komt naar Lancelot.
Verwen hem, mylady.
We hebben je gemist aan het banket. - 'We'?
Ik...
Jocelyn, je prijs.
Mijn prijs?
Ik verdien geen prijs.
Wie dan wel?
M'n dienares zegt dat je knechten je soms William noemen.
Is dat waar, Sir Ulrich?
Ja, dat is waar.
Je naam doet er niet toe.
Als ik je maar de mijne mag noemen.
Jocelyn, ik ben de jouwe.
Verdomme, meid... - Je hebt een chirurgijn nodig.
Hij zegt dat ik het wel overleef. Maar zo voel ik me niet.
Die pijn heb je aan mij te danken.
Ja, dat klopt.
Maar m'n vader...
leerde me het kwade met het goede te nemen.
Dat goede waar je het over hebt...
zul je ook aan mij te danken hebben.
Hoe lang zijn jullie niet terug geweest? Ik maar een half jaar.
Ik ben al twee jaar weg. - Ik drie.
Vijf. Vijf lange jaren.
William?
Twaalf. Twaalf jaar.
Dus hij wordt leerjongen?
Hoe lang? - Zeven jaar.
Sir Ector?
Ik ben de rietdekker. Ik heb met u gesproken.
Ja, ik herinner het me. Is dit de jongen?
Laat me je eens bekijken.
Voorzichtig daarmee, Roland.
Ben je bang voor me, jongen?
Heb je je meeste tanden nog?
Laat je arm zien. Ben je sterk?
Hij is een uitgehongerde vogelverschrikker.
Maar hij heeft pit.
Ik kan je een wereld vol avontuur laten zien...
en wonderen waarvan je nooit hebt durven dromen.
Kun je m'n paard bepakken en leiden?
Neem afscheid van je vader, dan gaan we.
Hij is een echte ridder. Let op en leer zoveel je kunt.
Dat is alles wat ik voor je kan doen.
Verander je lot en leid een beter leven dan ik.
Roland, vertel hem wat hij moet doen.
Vader, ik ben bang. - Waarvoor?
Ik weet de weg naar huis niet. - Ga waarheen je voeten je dragen.
Londen...
Londen
De wereldkampioenschappen
Laat eens horen, Londen.
Ulrich. Ulrich.
Adhemar heeft zich ingeschreven. - Heeft hij genoeg van de oorlog?
De Zwarte Prins beval hem z'n leger te ontbinden.
Ze plunderden de ene stad na de andere...
roofden, moordden en schonden kerken.
Ze begingen de oudste zonden op de nieuwste manieren.
Eindelijk staan we weer tegenover elkaar. Bij de kampioenschappen.
Zoals ik al zei, zul je me liggend op je rug aankijken.
Vergeet het verleden.
Je hebt succes gehad. In het strijdperk en erbuiten.
Je won trofeeën, paarden, vrouwen.
Is dat de juiste volgorde? - Op enkele uitzonderingen na.
Ze is mooi, hè.
Een echte volbloedtrofee, nietwaar?
Je praat alsof ze een doelwit is. - Is ze dat niet?
Nee.
Ze is de pijl.
Ik ben aan het onderhandelen met haar vader.
Ze wordt mijn bruid.
Ze wordt in het zadel gezet en zal op mijn schoorsteenmantel prijken.
Doelwit of pijl, dat maakt me niet uit. Ik zal haar krijgen.
Ulrich, Ulrich, Ulrich...
Hoe zou jij hem verslaan? - Met een stok, als hij slaapt.
Maar op een paard met een lans?
Hij is onoverwinnelijk.
Verzorg hem.
Mijn Heer?
Dit is Simon, hij heeft iets op het hart.
Vertel de graaf wat je mij vertelde.
Heer, ik ben bang dat er een zonde is begaan.
De zonde van bedrog.
De vulgaire zonde van hoogmoed.
God en de mensheid zijn erbij verloochend.
Zeg waar het op staat.
Ulrich von Lichtenstein is niet wie hij lijkt te zijn.
Voor een bescheiden bijdrage kan ik achter de waarheid komen.
We moeten onze nobele Ulrich maar eens laten volgen.
Door iemand die discreet is.
Ongelooflijk, hoeveel heb je verloren?
Waarmee? - Bij het gokken. Zelfs je kleren?
Geen cent. M'n kleren liggen daar.
Wat moet ik daarop nu zeggen?
Waarom loop je dan in je blootje rond?
Omdat ze honger had.
Wie?
Phillipa, m'n vrouw.
Hier zul je voor boeten. - Rustig.
Dat is zeker Wat.
En jullie zijn Kate, Roland en Will.
Of Ulrich van Lichtenstein...
wiens moeders vader... - Von Rechberg was.
Geoff heeft van alles over je verteld. - Goh.
Wil iemand een hapje?
Sorry dat we zo binnen kwamen vallen, Mrs. Chaucer.
We laten jullie met rust.
Goedenacht. - Dag.
Ik dacht dat je een prostituee was. - Donder op.
Ze lijken me leuker dan die saaie pelgrims van vorig jaar.
Wat is er?
Ik zie het paradijs, m'n lief...
als ik in je ogen kijk.
O Geoff, kom mee naar bed.
Het is in het water gevallen. Je zult morgen niet winnen.
Ik ga een stuk rijden.
Met dit weer? - Ja.
Pas op je hoofd. - Dank je.
Eten.
Hallo daar.
U bent m'n lievelingsridder. Ik speel altijd dat ik u ben.
Wat doet u in Cheapside? Er is vandaag geen parade.
Kun je een geheim bewaren?
Ik ben geboren in Cheapside. Hier om de hoek.
Echt waar, Sir Ulrich? - Ja.
Ik woon daar.
Hoe oud ben je? - Negenenhalf.
Misschien herinner je je een man. Hij kan inmiddels dood zijn.
Hij was zo groot als een ridder en heette John Thatcher.
Natuurlijk herinner ik me hem. Hij woont er nog steeds.
Soms zit hij voor het raam, maar niemand weet waarom.
Wat bedoel je? - Hij is blind.
Is daar iemand?
Het net is nog niet klaar. Kom morgen maar terug.
Wie ben je?
Een ridder.
Ik heet Ulrich.
Ulrich? Die naam hoor ik vaak roepen in de arena.
Wat heeft u hier te zoeken? - Ik heb nieuws, meester Thatcher.
Nieuws van uw zoon. - Van mijn William?
Komt u binnen.
Wat voor nieuws? Leeft hij nog?
Ja, hij leeft nog.
Het gaat heel goed met hem.
Hij wil u laten weten...
dat hij z'n lot ten slotte toch heeft veranderd.
En is hij gegaan waar z'n voeten hem droegen?
Heeft hij de weg naar huis gevonden? - Ja.
Vader. - William, mijn zoon.
Ik zou die Wat en Roland graag ontmoeten.
Dat zult u, vader.
En vrouwen? Is er een in het bijzonder of zijn er een heleboel?
Er is er een in het bijzonder.
Haar wil ik ook ontmoeten.
Dat lek kan echt niet, vader. Niet in de kamer van een rietdekker.
Wel in de kamer van een blinde rietdekker.
Ik ben ook rietdekker. Ik maak het wel voor u.
Ik dacht dat hij dood was, maar hij is altijd erg sterk geweest.
Geoff en Jocelyn, deze dag kan niet meer stuk.
Is er iemand gestorven?
Sir Ulrich von Lichtenstein. - Wat?
Adhemar is je gisteravond gevolgd.
Naar Cheapside. Hij heeft je vader gezien.
Will, ze hebben me je adelbrieven gevraagd.
Ze gaan je arresteren op het toernooiveld.
Een dozijn soldaten. Ze zetten je op het schandblok.
Ik moet tegen Adhemar vechten. - Nee, je geeft je gewonnen.
Het is al genoteerd.
Zadel de paarden. Ze mogen je niet oppakken.
Wacht.
Wat vind je...
nu je weet wat ik ben?
Om te weten wat je bent, William, heb ik een heel leven nodig.
En dat wil ik je graag geven, maar nu moet je vluchten.
Ik zal met je meegaan. - Jocelyn, ik kan niet vluchten.
Ik ben ridder en geef me over aan het gevaar.
Een ridder in je hart, maar niet op papier. En dat telt voor hen.
William, ik hou van je.
Ik hou van jou. Van jou.
Ik wil je niet op 't schandblok zien. - Je wilt me wel zien vluchten?
Jij ook met je trots.
Alleen jij wilt niet dat je vlucht. - M'n trots nemen ze me niet af.
Die kunnen ze je wel afnemen, en dat zullen ze doen.
Maar niet onze liefde.
En waar moeten we wonen?
In mijn hut?
In de winter samen met de varkens?
Ja William, samen met de varkens.
Wie arm is, kan trouwen uit liefde.
Je weet niet waar je het over hebt.
William, ik smeek het je.
Vlucht, omwille van onze liefde.
Roland, wil jij dat ik vlucht?
En jij, Geoff? - Ja, met alle stukjes van m'n hart.
Wat, wij zijn toch geen weglopers?
Jawel.
Vandaag zijn we dat wel.
Vlucht, William.
Nee, ik vlucht niet.
Ik ben ridder.
Jongens, aan alle goede dingen komt een eind.
Laten we het samen afsluiten.
Verdwijn van deze eervolle plek.
Ik ben hier om te strijden. - Je zult worden gearresteerd.
Hij die een ster probeert te pakken...
struikelt vaak over een strohalm.
Je bent gewogen.
Je bent gemeten.
En je bent tekortgeschoten.
Je verliest op de ene of op andere manier.
In welke wereld had je mij ooit kunnen verslaan?
Ga weg, Roland. Laat ze maar.
God heeft je lief, William. En ik ook.
Ga weg. Maak dat jullie wegkomen.
Anders gesel ik jullie.
Jezus en Maria mogen mijn getuigen zijn, ik zal jullie geselen.
Ik scheur jullie aan flarden.
Ik sla jullie aan stukken. Pijn, vreselijke pijn.
Dit gaat mis.
Luister.
Luister naar mij.
Luister.
Jullie zijn uit hetzelfde hout gesneden.
Moeder?
Is m'n moeder er? Ik herken haar kookkunsten overal.
Moeder, ga alsjeblieft naar huis.
Ik vertel wel hoe het afloopt.
Smerige lafaard.
Ik hoop dat ik goed nieuws zal hebben, mam.
Ik hoop te kunnen vertellen...
dat ik deze goede mensen ervan heb overtuigd...
om mijn Heer William geen pijn te doen.
Ik heb namelijk nog nooit...
iemand met zo'n goed hart ontmoet.
Het is nobel...
deugdzaam en trots...
openhartig, frank, grootmoedig, standvastig...
en vooral...
hoopvol.
Tot vandaag althans.
Wat er nu in hem omgaat...
weet ik niet.
Ik vraag jullie...
wat maakt iemand nobel?
Z'n afkomst of z'n hart?
Z'n hart.
Een goed hart.
Mijn heer...
is geboren in een arme wijk in Londen. En wat dan nog?
Hij is goudeerlijk.
Nee, eerlijker nog.
Want voor mij is hij goud waard.
Hij is goud waard en jullie en ik...
zijn maar ijzer waard.
Toch komen jullie...
om naar z'n ondergang te kijken.
Schandelijk.
Schaam je.
Laat hem met rust.
Ga naar huis.
Dat is de prins.
Mooi stel zijn wij, hè.
We proberen allebei te verbergen wie we zijn. Maar vergeefs.
Je mannen houden van je.
Als ik verder niets van je wist, zou dat al genoeg zijn.
Jij treedt in het strijdperk ook al zou je je moeten terugtrekken.
Ook dat is ridderlijk.
Maak hem los.
Op het oog lijkt hij van nederige afkomst...
maar mijn historici hebben ontdekt...
dat hij afstamt van een oud koninklijk geslacht.
Dat is wat ik zeg...
en is daarom onbetwistbaar.
NU...
Mag ik je nu belonen voor de goedheid die je mij ooit bewees? Kniel.
Uit hoofde van 't gezag dat m'n vader, koning Edward, me heeft gegeven...
en ten overstaan van alle getuigen hier...
sla ik u...
tot ridder William.
Sta op, Sir William.
Kun je strijden?
M'n toernooi is nog niet voorbij.
Ben je in staat om mee te doen of trek je je toch maar terug?
Ik ben klaar. - Ik laat het je tegenstander weten.
Ga onmiddellijk kijken waar z'n schild hangt.
Heil, prins Edward.
Dames en heren...
en alle anderen...
hier is de zoon van Philippe de Vitry, zoon van Gilles...
Ben je er zeker van? - Ja.
Het is alleen gesponnen suiker met schoensmeer.
Het is een klein doelwit, Will, maar richt op z'n hart.
Onverschrokken veroveraar van talloze koninkrijken...
graaf Adhemar.
Mijn god, ik haal de chirurgijn. - Roland, jij bent nu de chirurgijn.
Hij heeft er een punt op gezet.
Kate, help me terug. Anders moet ik opgeven.
De vuile schoft.
Kate, ik krijg geen adem.
Zoals ik al zei, rietdekker...
In welke wereld had je mij ooit kunnen verslaan?
Zo'n oord bestaat niet.
Ze is hier, William.
En je vader ook.
Verander je lot.
Laten we dansen.
Twee tegen één. Om te winnen, moet je hem uit het zadel stoten of doden.
Je hebt meer vulsel nodig. - Nee, zo krijg ik geen adem.
Lans.
Nee, ik kan hem amper vasthouden.
Verdomme.
Bind hem aan m'n arm vast.
Wat, bind hem aan m'n arm.
Doe wat hij zegt.
Beste mensen, ik heb m'n inleiding gemist.
Maar wees zo goed om mij nu aan te horen.
Want ik zal m'n welsprekendheid laten rusten...
en duidelijke taal spreken.
Dagen als deze zijn te zeldzaam om te verlagen met zware woorden.
En daarom, zonder verdere omhaal...
Neem me niet kwalijk, mylord.
Is hij hier, een man uit uw midden...
geboren op een steenworp hiervandaan, die hier voor u staat...
de zoon van John Thatcher...
Sir William Thatcher.
Dat is jouw naam, Will.
Sir William Thatcher. Dat heeft je vader gehoord.
God zij met je, William.
William.
Je bent gewogen.
Je bent gemeten.
En je bent absoluut... - Tekortgeschoten.
Welkom in de nieuwe wereld. Moge God je behoeden...
als dat terecht zou zijn.
William.
Ja.
Hij heeft gewonnen.
Je hebt hem verslagen, Will.
O, William...
Ik moet dit opschrijven. - Over de prins en de ridders?
Alles. Alles wat de mens doet, ligt binnen het bereik van de kunstenaar.
Misschien niet binnen het jouwe.
Ondertiteling: SDI Media Group
Jij trakteert.
Ripped by: SkyFury